• RSS
  • Delicious
  • Digg
  • Facebook
  • Twitter
  • Linkedin

Najciekawsze wpisy:

tapety 3d

Być może przyzwyczailiśmy się do kupowania w punktach sprzedaży, jakie ...

Jak taniej wypoczą

Jak tanio wypocząć? Chcesz odpocząć za nieduże pieniądze? Wcale nie jest ...

Co zrobić, aby odpo

Co robić, aby odpocząć na urlopie, lecz nie wydać za ...

Hotele spa

Hotele nad morzem - gdzie warto udać się z rodziną? Kiedy ...

Warto wyjechać w góry?
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Wyraźne, błękitne niebo. Ożywcze, zimne powietrze. Wiatr: silny, od czasu do czasu niosący ożywcze, elektryzujące oziębienie, równie często gnający, gorący halny. Kręte, ciasne jaskinie, naświetlane wyłącznie niewielkimi lampkami, karkołomne jak mitologiczne labirynty, beztroskie, mroczne, oczekujące na nieuważnych turystów. Gigantyczne, jasne kotliny, szlaki wyłożone głazami, bystre, jasne potoki o wodzie lodowatej jak lód. Gigantyczne hale, porośnięte energicznie zieloną trawą, pośród jakiej nieśmiało kryją się drobne kwiaty w obawie przed stadami pasionych owiec. Małe, jakoby skarlałe sosny, wyrastające pośród najtwardszych skał gęstym, butelkowym szpalerem broniące swych tajemnych chaszczy. I wreszcie szczyty, granie i turnie: majestatyczne, budzące lęk samym swym ogromem masywy, intensywne, obdarte linie przełęczy, przerażająco beztroskie oraz niepokojąco spokojne gołoborza. Czasem zamarła na skałach, jakoby obserwująca widoki, kozica. Oto Tatry, lokalne góry: śliczne, niepokojące, tajemnicze, mimo przecinających je setek szlaków. I pytanie: jak wolno ich nie miłować?

Comments are closed.